- Download preek als PDF bestand    (Klik hier voor grote letter)
 - Download liturgie als PDF bestand
 - Download PowerPoint presentatie
 
- Terug naar menu


Tips voor de (voor)lezer.

ALGEMEEN
1. Lees als preeklezer vooraf het menu Informatie over Contact, Tekstkeuze e.a.

2. De cijfers tussen [ ] in de tekst, zijn alleen van belang wanneer men gebruik maakt van beamer-ondersteuning. Lees in dat geval als verzorger van de beamer vooraf in het menu Informatie : ,,De powerpoint presentatie''.

Liturgie.

Morgendienst

Votum, zegengroet, amen.
Zingen: Psalm 66:1,3 (Een loflied op God die ons toetst en redt)
De Tien Woorden
Zingen: Psalm 119:66 (Een bede om als dwalend schaap te worden geleid door de Herder)
Gebed voor de eredienst
Tekstlezing: Matteüs 4:1-4 (Hoe Jezus in de woestijn van de verzoeking wordt geleid)
Schriftlezing: Deuteronomium 8 (Het hoofdstuk waaraan Jezus zich vastklampt in verzoeking)
Zingen: Psalm 44:1,2 (Antwoordlied op de Schriftlezing)
Preek over Matteüs 4:1-4
Zingen: Liedboek voor de kerken 169 (Antwoordlied op de preek)
Dienst van dankzegging en gebed
Dienst van de offergaven
Zingen: GK-2006 Lied 89:1,4 (Afsluitend danklied)
Zegen


Middagdienst

Votum, zegengroet, amen.
Zingen: Psalm 66:1,3 (Een loflied op God die ons toetst en redt)
Gebed voor de eredienst
Tekstlezing: Matteüs 4:1-4 (Hoe Jezus in de woestijn van de verzoeking wordt geleid)
Schriftlezing: Deuteronomium 8 (Het hoofdstuk waaraan Jezus zich vastklampt in verzoeking)
Zingen: Psalm 44:1,2 (Antwoordlied op de Schriftlezing)
Preek over Matteüs 4:1-4
Zingen: Liedboek voor de kerken 169 (Antwoordlied op de preek)
Dienst van dankzegging en gebed
Apostolische geloofsbelijdenis
Zingen: Psalm 99:8 (Amenlied op de belijdenis)
Dienst van de offergaven
Zingen: GK-2006 Lied 89:1,4 (Afsluitend danklied)
Zegen

Preek over: Matteüs 4:1-4

Wilt u voorlezing van deze preek in uw gemeente even melden via contact@vanbruggenpreken.nl?
______________________________




[1]

IN DE WACHTKAMER VAN DE DUIVEL



Jezus in de woestijn geleid om verzocht te worden




Gemeente van onze Heer Jezus Christus,


Het begin van iemands optreden is heel belangrijk.

Wanneer een nieuwe president aantreedt in de Verenigde Staten wacht iedereen vol spanning af hoe de eerste honderd dagen zullen verlopen. In de eerste honderd dagen krijgt een president in Amerika de kans om zichzelf te bewijzen en om een sterke indruk te maken. En zo is het ook in andere landen.

Zo zijn in Nederland de eerste weken van een nieuw kabinet vaak bepalend voor het beeld dat men ervan zal houden.

Het is voor nieuw opgetreden presidenten en regeringen heel belangrijk dat zij snel van start gaan en een overtuigend beeld van zichzelf neerzetten. Het volk heeft niet zo lang geduld. Men wil op korte termijn onder de indruk raken. En anders ebt de belangstelling al gauw weg en wakkert de kritiek aan.[2.1]

*

Hoe waren nu de eerste veertig dagen van de hemelse Koning Jezus toen Hij op aarde met zijn werk begon?

Hij trad officieel aan bij de doop door Johannes. Dat was zijn inzwering als messias in Israël. Zelf kwam Hij toen uit de teruggetrokkenheid van Nazaret. Hij verliet zijn ouders die Hij altijd gehoorzaam was geweest en Hij verliet zijn timmermanswerk om nu gedoopt te worden in de Jordaan. Het werd zijn officiele aanstelling. God riep uit de hemel dat hier zijn eigen Zoon stond, gereed om Israël te redden. En de Heilige Geest daalde als een duif op Hem neer om Hem te bezielen en kracht te geven voor zijn taak in deze wereld. Nu treedt de Messias aan. Vanaf nu gaat Hij niet meer terug naar familie en werk in Nazaret. Vanaf nu is Hij de Sterke Man die na Johannes zou komen en waar iedereen dankzij Johannes op leerde wachten. [2.2]

En nu wordt het spannend: hoe is de eerste indruk? Hoe worden de eerste weken? Zal Hij in korte tijd overtuigend de mensen weten te winnen? Zal zijn ster triomfantelijk rijzen? Het was toen natuurlijk net als nu. Mensen verwachten van God altijd imponerende en triomfantelijke dingen. Veel christenen zijn vandaag helemaal niet tevreden wanneer er geen indrukwekkende gaven of genezingen zijn. Zij denken dat het christendom in de eerste plaats de triomf van God moet laten zien. De eerste honderd dagen na je bekering zijn belangrijk: dan moet je indruk maken door je geloofskracht.

Heeft Jezus ook na zijn doop indruk gemaakt op de mensen? Betekende zijn doop met de Geest ook dat Hij vol krachten en gaven direct de eerste weken binnenging? Zette dat de toon voor het vervolg?[2.3]

*

Wij lezen vandaag in de bijbel dat dit niet het geval is. De eerste veertig dagen waren – vanuit de mens gezien – erg teleurstellend. Sterker nog: Jezus verdwijnt na zijn doop met de Geest zelfs helemaal uit beeld. Hij wordt door de Geest naar de woestijn geleid om verzocht te worden door de duivel. Dat is niet zo triomfantelijk en imponerend. Is dit geen slechte start voor Hem die de wereld zal overwinnen? [2.4]

Toch was dit de start die God wilde en die ook nodig was. Misschien kijken wij er vreemd tegenaan, maar dan moeten wij blijkbaar onze ideeën en vooronderstellingen wat aanpassen. Het onverwachte van Jezus´ eerste weken stemt ons tot nadenken. Gedoopt met de Geest en dan bijna zes weken geblokkeerd door de duivel. Getest in de woestijn. En Hij verzet zich niet. Het is geen tegenvaller, het is een táák. Een taak die Jezus nederig op zich neemt. Een taak waarbij Hij niet imponeert maar als zwak mensenkind wel trouw is aan zijn hemelse Vader. Voorbeeldig trouw zelfs. Laten we daarbij stilstaan en proberen het te begrijpen.


Wij staan in gedachten eerbiedig stil bij:

JEZUS´ EERSTE TAAK [3]

en we leren drie dingen zien:
1. De last die God Hem oplegt,
2. de list die satan gebruikt en
3. de lust die Jezus heeft in deze taak.



1. (De last die God Hem oplegt) [4]

Jezus komt vanuit Nazaret naar voren en laat zich dopen door Johannes.
De Geest komt vanuit de hemel en daalt op Jezus neer.
Wat gaat de Vader nu doen?

Misschien verwacht je dat Hij hem direct van de Jordaan naar Jeruzalem zal leiden. Om Hem voor te stellen aan het volk: ,,Hier is uw Verlosser!´´ Was dat niet een passend begin geweest? Het gaat toch om Israël!

Toch gebeurt tot onze verbazing het omgekeerde. God de Vader leidt zijn Zoon juist nu wég bij het volk. Hij lijkt de verkeerde kant op te gaan: niet naar de stad maar naar de woestijn.

Daar zijn de mensen niet. Daar is de leegte. Alleen maar zandheuvels en grotten.
Het lijkt erop dat Jezus zo de draad kwijtraakt. Hij mist de mensen waar Hij voor kwam.

Welke predikant gaat nu na zijn intredezondag met onbekende bestemming vertrekken? Welke president trekt zich na zijn installatie voor weken terug op een onbekende plaats? Dat gebeurt wél bij Jezus: na zijn installatie is Hij opeens zoek, onvindbaar.[5.1]

*

Onvindbaar is Hij nu voor de mensen maar in de woestijn wordt Hij wel opgewacht. Hij wordt er opgewacht door de duivel, de satan. En daar brengt God Hem naar toe: zijn eerste taak is om verzocht te worden, om getest te worden in de dorheid van een verlaten steppe. En dit dan nota bene door de haatdragende tegenstander van God, de grote Vijand van de mensheid.

God wijst Jezus zijn eerste taak dus helemaal niet bij anderen maar bij zichzelf. Hij moet niet in de eerste plaats ánderen bewaren, maar zichzelf.

Wij zijn vaak zo snel gericht op wat er met ánderen moet gebeuren: zij moeten bekeerd worden of zij moeten andere christenen worden of zij moeten zich anders gedragen. Maar een mens moet in de eerste plaats zichzelf bewaren en trouw zijn aan God. Dat kost meer moeite en daar schieten wij zo gauw tekort. Liever gaan we daar stilzwijgend aan voorbij. Maar Jezus wordt verplicht om eerst zichzelf trouw te tonen. Andere mensen zijn nu even niet in beeld. Jezus wordt als mens op de proef gesteld. Kan Hij zélf de test doorstaan?[5.2]

*

In deze eerste weken is nog niets te zien van de grote werken van God die Jezus zal doen aan anderen en midden in het volk. Er is nog geen verbazing over de kracht van God die in Hem woont. Hij is in deze eerste weken alleen maar als méns in de woestijn! Meer is er niet. Er zijn geen engelen die Hem begeleiden. Dit is niet Efrata´s veld waar plotseling een groot licht verscheen, dit is de verlaten woestijn die overdag brandend heet is en ´s nachts donker en koud. Jezus gaat daar alleen. Met verschroeide voeten moet Hij door het hete steppezand lopen. Stoffig. Mens.

Ooit ging ook de profeet Elia naar de woestijn. Ongeroepen en teleurgesteld. Hij was teleurgesteld over het ongeloof in Israël en wilde nu maar sterven in de woestijn. Maar God leidde hem dieper die woestijn in: hij moest in zijn eentje op weg gaan naar de Horeb, de berg Sinai. En uiteindelijk bleek God in dat diepste van de woestijn op hem te wachten. In die verlatenheid mocht hij bij de Sinai worden opgewacht door een bemoedigende God. De HERE verscheen daar aan hem bij de Horeb. De woestijn werd voor Elia een troostelijke plaats vol kracht van boven. Maar voor Jezus is dit niet weggelegd. Er volgt geen ontmoeting met de Vader in de eenzaamheid. Alleen de duivel is hier. En voorlopig houdt hij zich in en wacht.

Alleen al deze gang naar de woestijn van eenzaamheid en verzoeking moet voor onze Heiland een beproeving zijn geweest. Zijn liefde brandde om de wereld te verlossen. Eindelijk mocht het grote werk beginnen. Vol overgave werpt Jezus zich op zijn taak voor de mensheid wanneer Hij zich laat dopen door Johannes. Maar voorlopig wordt Hij veroordeeld tot wekenlange opsluiting en eenzaamheid. Is dat niet een anti-climax?[5.3]

*

Om goed te begrijpen hoe bitter eenzaam onze Here Jezus daar in die woestijn moet zijn geweest, moeten we beseffen dat het zijn eigen Vader is die Hem daar heenstuurt. Jezus wordt door de Geest van God naar de woestijn geleid. Hij komt daar niet per ongeluk. Hij is ook niet ontvóerd door de duivel. Integendeel: het is zijn Vader zelf die Hem deze taak geeft. Hij móet daar zijn. Zijn eerste taak is om plaats te nemen in de wachtkamer van de duivel.

Waarom legt de Vader zo´n vreemde en bittere eerste taak op Hem?
Omdat Jezus geroepen is om mens te zijn. Mens in onze plaats. Waar wij falen, moet Hij komen betalen. Het is ónze schuld dat het begin van Jezus´ menselijke taak in Israël helemaal niet zo glorieus is. Het is aan óns te wijten dat Hij helemaal onderaan moet beginnen: in een test door de duivel. Als mensen hebben wij ons in de macht van de duivel begeven. Hij lijkt voorgoed de zeggenschap op aarde te hebben veroverd. Er is geen mens die niet soms luistert naar deze stem van Gods tegenstander. Zo is het met ons gesteld. Daar bevinden we ons.

En in die wereld van ons moet Jezus nu afdalen: in het bereik van de satan en de boze geesten, die zoveel gehoor vinden op aarde. Hij moet zo diep beginnen als wij gevallen zijn. En nu moet blijken dat Hij wél bestand is tegen de verzoeking door Gods tegenstander.[5.4]

*

Het is een test. Is Hij trouw in een wereld vol ontrouw? Blijft Hij trouw in de wereld waar Adam en Eva al zijn begonnen om het oor te lenen aan de influisteringen van de satan? Het komt er nu op aan, dat Hij zal staan waar wij vaak door de knieën gaan.

Hoe vaak bezwijken we niet voor de verleidingen: we weten wel dat het niet goed is, maar toch doen we het. Omdat het fijn lijkt of omdat we er aan verdienen. We verraden onze Schepper voor ons eigen genot. We geven toe aan de influistering in ons binnenste, ook al weten we dat het de fluisteringen van de duivel zijn en niet van God.

En dit kost Jezus nu de bittere eerste taak in de woestijn van de verzoeking. Een mensheid die struikelde moet gered worden. Dan is het eerste dat nodig is: een mens die niet struikelt maar die honderd procent oprecht trouw is aan zijn God.

Ook al is het eenzaam in de steppe en ook al is er geen mens bij aanwezig, het gaat juist wél om die mensen. Vanwege al die mannen en vrouwen in Jeruzalem en in uw eigen omgeving moet Jezus uit de samenleving worden weggeleid om in hun plaats verzocht te worden. Om te staan waar wij struikelen. Alleen zo kan Hij werkelijk de wereld redden die Hij zo liefheeft.

*

We zien dan ook in de eerste weken van zijn publieke optreden dat Hij beproefd wordt als gelovige. Als méns krijgt Hij een zware last te dragen. Hij krijgt het juist met zijn mens-zijn nu zo moeilijk. Die menselijkheid gaat als een last op Hem drukken.

Kijk maar wat er gebeurt. Nadat Hij veertig dagen en veertig nachten gevast had, kreeg Hij tenslotte honger. Er staat niet dat Hij trek kreeg. Trek hebben wij allemaal wel eens. Maar Jezus kreeg ,,grote hónger´´ en dat kennen we in Nederland nauwelijks.[6.1]

Echte honger pijnigt je lichaam, brengt je de instorting nabij. Je wankelt als mens. Kunt niet meer op je benen staan. Wat ben je nietig: een hongerend vat dat bezwijkt. Dat is de mens zonder voedsel, dat is de mens die zichzelf moet redden. Weg is de schoonheid, de energie, de moed. De mens verkruimelt in de honger: opeens zie je wat er eigenlijk overblijft van een mens op zichzelf en zonder voedsel.

Toen die pijn van de honger door Jezus heenvlijmde en zijn lichaam deed ineenschrompelen, toen voelde Hij vlijmscherp de lást van zijn mensheid. Zo voelt het dus om mens te zijn. Gods zoon moet honger voelen. Gods zoon wordt als mens afhankelijk van een stuk brood dat nu heel snel moet komen wil het niet te laat zijn.

Wat een ontluistering: de Zoon van God in wie heel de volheid van God woning maakt ligt in de steppe gekromd van de honger. Zo begint dus zijn taak als mens in Israël![6.2]

*

En de zwaarste last is dat God zelf Hem in deze ontluistering brengt. En Hem daarin ook laat blijven. Jezus kende de Schriften. Hij wist dat God bij machte is de honger in de woestijn op te heffen. Toen Mozes de wet van de HERE mocht ontvangen op de Sinai, was hij daar 40 dagen en nachten, alleen met de HERE. Maar aan het einde van die veertig dagen wordt met geen woord gerept over honger. Later trok de profeet Elia veertig dagen door de woestijn, terug naar die Sinai, en hij voelde ook na die tocht van veertig dagen nog geen honger. God kan op buitengewone manier een mens sterken. Zo sterkte Hij Mozes en zo gaf Hij kracht aan Elia, maar Hij gaf dat niet aan zijn eigen Zoon. Hem laat Hij hongerig worden zonder dat er wonderbrood of manna neerdaalt.[6.3]

En dit laat God gebeuren in de wachtkamer van de duivel. Ongezien bekijkt de satan vanaf een veilige afstand dit tafereel. Daar ligt Jezus ontluisterd voor het oog van Gods grote vijand. En zo blijft het: er wordt niet ingegrepen.

Honger lijden thuis is nog niet zo erg als honger lijden onder de spottende blikken van je vijand. Leedvermaak maakt de honger dubbel erg.[6.4]

Hoe is het mogelijk dat de hemel hier zwijgt en dat dit gebeurt op aarde? Waarom is dit Jezus´ eerste taak in Israël? Het is een voorteken, een voorproef. Uiteindelijk is Jezus mens geworden om in doeken gewonden te liggen in een duistere stal en om straks van zijn kleed beroofd te hangen aan een houten kruis tot spot voor de voorbijgangers. Jezus zal als Gods Zoon velen genezen en herstellen, maar zelf moet Hij de weg gaan van de ontluistering, dienstbaar, opofferend. Alleen zó kan Hij een vervanger zijn van ons die vaak in weelde baden maar die zo vaak de Here hun God niet trouw zijn voor de volle honderd procent. God laat zijn Zoon niet over aan de honger omdat Hij Hem vergeet, maar juist omdat Hij aan óns denkt en óns wil redden en met zich verzoenen.

De last van de mensheid die God op Jezus laat drukken, is het pak van onze menselijke zonden!



2. (De list die satan gebruikt)[7]

Jezus draagt die last in een woestijn waar de duivel Hem nonchalant en minachtend laat wáchten.

Wij denken soms dat de verzoeking pas begon aan het einde van die veertig dagen. Toen kwam de duivel immers tevoorschijn uit zijn schuilhoek. Het lijkt dan even alsof die veertig dagen nog buiten de verzoeking vallen. Maar dat is niet zo. De bijbeltekst zegt immers niet dat Jezus na veertig dagen verzocht ging worden, maar dat Hij naar de woestijn werd geleid ,,om op de proef gesteld te worden´´. De verzoeking begint dus direct. We lezen in Marcus (1:13) en Lucas (4:1) dan ook dat Jezus veertig dagen verzocht werd in de woestijn. Veertig dagen verzoeking, maar de verzoeker zelf laat zich pas zien op de veertigste dag.[8.1]

Hier kun je zien waaruit die 40-daagse verzoeking bestond. Die verzoeking is dat de duivel Jezus laat wachten. Hij laat Hem heel lang wachten, wekenlang! En pas na veertig dagen komt de verzoeker kijken hoe Jezus er voor staat. En dat is dan de intense verzoeking: dat de duivel helemaal niets doet en dan tenslotte komt kijken hoe het ermee gaat.

Dit is een duivelse tactiek. Het lijkt alsof de duivel schone handen houdt. Hij doet immers niets! Zijn tactiek is om iemand te laten doodlopen op de weg van God. Daar kan de satan dan niets aan doen. Hij kan alleen maar zeggen: ,,Zie je wel, dat het niet goed met je afloopt als je trouw bent aan God?´´[8.2]

*

In de eerste weken gaat het goed met Jezus in zijn trouw aan de Vader. In vasten en gebed blijft Hij standvastig. Hij wijkt niet van God. Hij blijft aanhankelijk, ook in de eenzaamheid en de verlatenheid.

Maar Jezus is ook werkelijk mens. En op den duur overstemt de honger zijn gebed en zijn vasten. De pijnscheuten van de lege maag komen boven de gebeden van het hart uit. Jezus werd overweldigd door honger. Die honger - daar had de duivel geen schuld aan. Dan had Jezus maar niet méns moeten willen zijn!

En pas dan nadert de duivel: wanneer de taak heel moeilijk wordt en drukkend. Jezus is niet meer in staat de satan met opgeheven hoofd en in vorstelijke houding te woord te staan. De satan laat Hem zijn zwakheid als mens voelen wanneer hij op ziekenbezoek komt en medelijdend kijkt naar deze hongerende mens.

En op dat moment komt de satan niet met zondige voorstellen of met gemene verleidingen. Hij neemt de situatie op en vraagt dan: ,,Is dit nu nodig?´´ Het lijkt haast medelijden. Arme mens, dat hoeft toch allemaal niet zo? Dit kan toch ook wel anders?![8.3]

De duivel zegt: ,,U bent Gods Zoon: het ligt binnen uw macht om van stenen brood te maken!´´ Dat is helemaal waar: de duivel liegt deze keer niet, hij spreekt waarheid. Het gemene is dat hij waarheid spreekt op het verkeerde moment. Hij weet dat Gods Zoon méns wil zijn in onze plaats. En daar wrikt hij nu aan. Waarom zou Jezus zijn goddelijke macht ook niet gebruiken voor zichzelf? Later zal Hij broden vermenigvuldigen voor anderen, waarom nu niet voor zichzelf? Hij is toch niet voor niets Gods Zoon? Waarom zou Hij er ook zelf niet van profiteren? De duivel spreekt op listige wijze waarheid. Hij kiest het zwakke moment.

*

Dat doet hij ook vaak in ons leven.

Weet u wat de gevaarlijkste tijden zijn in ons leven?
De tijden dat de duivel afwacht.

Hij laat ons rustig werken in onze taak voor God. Hij laat je regelmatig naar catechisatie gaan en hij laat je tijdig belijdenis doen van je geloof. Hij laat je trouw zijn in je huwelijk, eerlijk in je zaken. Je hebt een rustige tijd: misschien vraagt je je wel eens af of de satan wel echt rondgaat als een brullende leeuw. Je merkt het niet zo erg.

Maar de duivel kan wachten. Hij liet Jezus veertig dagen en nachten wachten en hij kan ons misschien eerst wel eens twintig of veertig jaar laten worden.

Maar dan komt het uur van de honger in ons leven.

Opeens wordt het moeilijk om trouw te blijven in je jeugd, want je merkt dat veel leeftijdgenoten je in de steek laten. Je komt wat alleen te staan met je serieuze levenspraktijk. Het wordt in je omgeving helemaal niet gewaardeerd wanneer je eerlijk en oprecht wilt zijn in je omgang met elkaar en in je tijdbesteding en in je onthouding van dronkenschap. Je voelt je op de proef gesteld.

Of het wordt opeens wat moeilijker in je huwelijk, want er zijn zoveel problemen gerezen!

Opeens wordt het moeilijk om trouw te blijven in je zaken, want je gaat hollend achteruit.

Opeens wordt het moeilijk om te blijven bidden want in je nieuwe omgeving lachen ze je erom uit. Spotogen steken.

En op dat moment komt de stem van de duivel in ons hart opeens tot klinken. ,,Arme jongen of meisje, je moet het jezelf ook niet te moeilijk maken´´ of ,,Arme man of vrouw, er is toch nog wel een andere weg waardoor je de pijn van deze situatie kwijtraakt?´´

De duivel spant zijn strikken in de windstille tijden van ons leven om ze aan te trekken als we moe worden of pijn krijgen, honger en verdriet. Dan komt de satan met zelfbeklag. En wanneer we het oor lenen aan zelfbeklag, worden we week en verliezen we onze moed en trouw.

*

Wie zal het zien wanneer Jezus een paar stenen in brood verandert in deze steppe?

Wie zal het merken wanneer je de hand licht met wat eigenlijk je taak is? Het kan toch allemaal ook wel wat gemakkelijker in het leven?

Dit is het uur van de verzoeking.

Want Jezus kón brood maken, maar Hij moest voor zichzelf alleen méns zijn. Hij kon brood scheppen en Hij deed het ook voor anderen. Maar God wees Hemzelf de weg van honger, lijden en sterven. Een bittere beker die Hij had kunnen afslaan, maar wee ons wanneer Hij dat gedaan had!

Wij moeten kiezen in het uur van de verzoeking. Niet dat wat kán. Er kan zoveel. Onze hand kan wel reiken tot de verboden vrucht. Maar wij moeten kiezen wat God wil en dat met heel ons hart, ook als het ons een moeilijke tijd bezorgt op aarde.[8.4]

*

De duivel gebruikt een list tegen de taak van Jezus. En Jezus weerstond die list, met pijn in zijn maag maar met vreugde in zijn hart. Hij weerstond die list op de enige manier waarop een mens dat kan: door van harte vreugde en lust te hebben in Gods geboden. Een vreugde die het verstand en de honger en de pijn te boven gaat.



3. (De lust die Jezus heeft in zijn taak)[9]

Jezus kiest voor zijn taak. Liever honger bij God dan een volle maag bij de satan.

Jezus kiest voor Gód. Daarmee kiest Hij niet tégen het brood. Hij veracht niet het voedsel waarnaar Hij smacht. Maar Hij verwacht het alleen van God, in de weg van gehoorzaamheid.

God zorgt op zijn eigen tijd. Toen Israël de schraalheid van de woestijn niet ontvluchtte, gaf de HERE op tijd het manna. Dat staat in Deuteronomium 8.Jezus zoekt steun bij dit hoofdstuk. Hij citeert het: ,,De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God´´.

Jezus zegt niet: ,,Het kan wel zónder brood´´. Hij zegt: ,,Het kan niet zonder gehoorzaamheid´´.

De duivel zegt: ,,Zo houd je geen leven over bij God´´.
Maar Jezus zegt: ,,Met gehoorzaamheid houd je het langer uit dan met brood alleen´´.[10.1]

*

Deze keuze lijkt simpel. Dat is ze ook. Maar niet in het moment van de verzoeking. Niet als de honger opspeelt en je leven leeg en pijnlijk lijkt.

Hoe vaak zijn wij dan niet door de knieën gegaan. Weg bij vasten en bidden. En overlopend naar de gemakkelijke ,,oplossing´´. Hoe vaak struikelden wij niet waar Hij vasthoudend was!

Daarom mogen we er vandaag stil van worden dat Jezus ons struikelen wil vergoeden door zijn standvastigheid.[10.2]

Hij begon zijn aardse taak met het lijden van honger voor u en voor mij.
Hij begon zijn aardse taak met het bespot worden door de satan.
En Hij begon zijn dienst aan ons met lust en liefde voor de taak van zijn Vader: daarvoor werd Hij mens, voor u en voor mij.

Hoe ver u misschien al bent afgedwaald op de gemakkelijke weg van de ongehoorzaamheid in een of ander stuk van uw leven, kom terug want er is vergeving en genade. Hoe vaak vergat u misschien in moeilijke momenten om u vast te klampen aan de woorden van God, zijn beloften en eisen. Maar er is nu een terugweg.[10.3]

Jezus de Getrouwe heeft de kracht om u te doen breken met uw verborgen zonden. Zijn Geest kan u beter leren luisteren naar Gods stem in voorspoed en tegenspoed.

Waarom zouden wij nog halfslachtig zijn bij zo´n Heiland, mensenkind voor God uit één stuk!


AMEN.[11]


- Terug naar menu