- Download preek als PDF bestand    (Klik hier voor grote letter)
 - Download liturgie als PDF bestand
 - Download PowerPoint presentatie
 
- Terug naar menu


Tips voor de (voor)lezer.

ALGEMEEN
1. Lees als preeklezer vooraf het menu Informatie over Contact, Tekstkeuze e.a.

2. De cijfers tussen [ ] in de tekst, zijn alleen van belang wanneer men gebruik maakt van beamer-ondersteuning. Lees in dat geval als verzorger van de beamer vooraf in het menu Informatie : ,,De powerpoint presentatie'' .


Liturgie.

Morgendienst

Votum, zegengroet, amen.
Zingen: Psalm 147:1,2 (Goed is het leven als 's Heren lof wordt aangeheven)
Wet van de HERE
Zingen GK-2006 Lied 176a:1,6,13 (De berijmde tien woorden)
Gebed voor de eredienst
Schriftlezing: Psalm 92 (Een lied voor de sabbatdag)
Zingen: Psalm 25:4,5,6 (Louter goedheid zijn Gods paden voor wie leeft naar zijn verbond)
Tekstlezing: Zondag 38
Preek over zondag 38
Zingen: Psalm 127:1,2 (Hij geeft het wie Hij mint als in de slaap, als aan een kind)
Dienst van dankzegging en gebed
Dienst der offergaven
Zingen: Psalm 92:7,8 (De vromen zullen bloeien als palmen in de zon)
Zegen


Middagdienst

Votum, zegengroet, amen.
Zingen: Psalm 147:1,2 (Goed is het leven als 's Heren lof wordt aangeheven)
Gebed voor de eredienst
Schriftlezing: Psalm 92 (Een lied voor de sabbatdag)
Zingen: Psalm 25:4,5,6 (Louter goedheid zijn Gods paden voor wie leeft naar zijn verbond)
Tekstlezing: Zondag 38
Preek over zondag 38
Zingen: Psalm 127:1,2 (Hij geeft het wie Hij mint als in de slaap, als aan een kind)
Dienst van dankzegging en gebed
Apostolische geloofsbelijdenis
Zingen: Psalm 92:2 (Door uw daden hebt U mij zeer verheugd)
Dienst der offergaven
Zingen: Psalm 92:7,8 (De vromen zullen bloeien als palmen in de zon)
Zegen


Preek over: Zondag 38

Wilt u voorlezing van deze preek in uw gemeente even melden via contact@vanbruggenpreken.nl?
______________________________



ALLE TIJD VOOR GOD

Zondag 38: het vierde gebod

[1]

Gemeente van onze Here Jezus Christus,


God liefhebben met al onze tijd
Boven de wet van God staat ├ę├ęn eenvoudig gebod: ,,Heb geen andere goden voor Mijn aangezicht!┬┤┬┤
Heel de wet is verder ├ę├ęn worsteling van de HERE om zijn beminde volk ook werkelijk voor zichzelf alleen te hebben.
Echte liefde duldt geen concurrentie.
Hij alleen is de God van ons leven.
Laat het daarbij blijven! [2.1]

Dit is ook de kern van het vierde gebod. Wij duiden dit vaak aan als het gebod over de rustdag en vervolgens ontstaan er dan allerlei discussies over vragen als ,,waarom de zondag en waarom niet de zaterdag?┬┤┬┤ ├ęn ,,strekt die rust zich uit over de hele dag en ook in het Nieuwe Verbond?┬┤┬┤ en ,,wat behoort nu tot dat rusten en wat mogen we rustig doen op de sabbat?┬┤┬┤ Ongemerkt versmalt onze aandacht zich tot vragen over een periode van ongeveer acht tot tien uren op ├ę├ęn dag van de week.
En we vergeten de andere dagen en de rest van de uren.

Het vierde gebod gaat echter niet over ├ę├ęn dag, maar over ├íl uw tijd: de zes dagen en de ├ęne. Dat is de hele week, steeds opnieuw, een leven lang, de klok rond, de kalender uit.

Het vierde gebod vraagt dat we de HERE zullen liefhebben met heel ons hart en met heel onze ziel en dat we Hem daarom zullen liefhebben ,,met al onze tijd┬┤┬┤. [2.2]

*

De tijd is Gods tijd, genadetijd
Hoe billijk is dat gebod? Is het niet voldoende wanneer we zo nu en dan wat tijd vrijmaken voor God? Misschien zelfs wel een h├ęle dag van de week? We moeten toch ook tijd voor andere dingen houden? En tijd voor onszelf! We zijn al zo druk! Let maar eens op hoe vaak de mensen tegenwoordig zeggen dat je ook tijd voor God moet maken of dat God ook een plaats in je leven moet hebben. Alsof Hij tijd en plaats moet delen met heel veel andere dingen in ons leven.

Wanneer dat ons levensgevoel is, dan komt het vierde gebod tegenover ons staan. Het kijkt ons aan en vraagt ons: ,,Van wie is eigenlijk jouw tijd?┬┤┬┤ Wij beschouwen de tijd vanzelfsprekend als ,,├│nze tijd┬┤┬┤ die we afmeten op ├│ns horloge. En dat is onze foute start. Want wie is het die ons de tijd geeft en die aan ons uitleent? Is dat niet de HERE onze God?! De uren en de dagen: zijn kado! [3]

In het begin heeft de HERE de mensen Adam en Manninne gemaakt en Hij gaf ze de tijd: ze mochten levensdagen hebben voor zijn aangezicht. Het werd voor Adam en Eva avond en morgen door de lichten die Hij had geschapen aan de hemel. En het werd voorjaar en najaar door de tijden die Hij aan de hemel had ingesteld. En de aarde stond elke dag stevig om de mensen te dragen dankzij Gods werk die de wateren een halt had toegeroepen. Planten bloeiden en geurden, vogels wiekten door de lucht en ontelbaar veel vissen krioelden in de diepe wateren. In zes dagen maakte de HERE een hemel en een aarde en een zee vol wondere geheimen daarin. Klaar was het. Klaar voor de mens om daarin de dagen, de tijd, door te brengen. De door God gemaakte tijd stond de mens op te wachten als een park waarin hij en zij mochten gaan wandelen, dag in dag uit. Mensen kregen de tijd om van de aarde iets moois te maken.

Helaas hebben zij die tijd misbruikt voor zichzelf, om te luisteren naar de insinuaties van de slang. Alsof God ons de tijd had gegeven om aan Hem te twijfelen en om Hem te wantrouwen.

Op dat moment had de HERE God ons de tijd kunnen ontnemen en Hij had het speelplein en de akker kunnen afsluiten. Hij had de mens uit de tijd kunnen nemen. Hij had toch gezegd: ,,Op de dag dat u van die boom van kennis van goed en kwaad eet, zult u de dood sterven!┬┤┬┤ en God zou in zijn recht hebben gestaan wanneer Hij na de zondeval op deze aarde alle klokken had stilgezet en de zon en de maan had stilgezet. Dan zou het zijn afgelopen geweest met de tijd en met ons.

Maar de HERE heeft in zijn gunst ons nog wat tijd gegeven. Tijd die moeilijker werd, vol pijn en zweet en tenslotte het sterven. Maar toch: nog wat dagen en jaren. Nog wat resttijd om tot Hem terug te keren en Hem om zijn gunst lief te hebben, elke dag en elk uur. Het is een wonder van genade dat de klok nog tikt en dat je digitale horloge per seconde verspringt.

*

Zelfs na de zondvloed nog tijd
Vooral voor ons als gelovigen moet dit heel duidelijk zijn. Als het aan de wereld had gelegen, waren we allemaal met elkaar allang uit de tijd geweest en was er zelfs geen blessuretijd meer geweest om nog door te spelen. Torenshoog stapelde zich het misbruik van dag en jaar op in deze wereld. Geweld en onrecht vulden op het laatst elke dag. Het werd tijd voor de zondvloed waarin de tijd ging stilstaan voor alle mensen op de aarde. Als God toen niet verder was gegaan met Noach, waren wij hier niet met onze kalenders en horloges. Wij leven in de genadige verlenging van de wereldgeschiedenis, al staan we daar maar weinig bij stil. [4]

De HERE heeft aan Noach zelfs beloofd dat de tijd nu zou blijven: seizoenen zullen elkaar afwisselen en er zal geen tweede watervloed komen. Boven onze klokken spant God de regenboog en daardoor kunnen de wijzers nog steeds opschuiven, al vele eeuwen lang.

Al zo lang, dat mensen reeds lang de zondvloed vergeten zijn. En allang weer denken dat de tijd ,,h├║n tijd┬┤┬┤ is. En opnieuw wordt de tijd gevuld met alles van de mens en wordt ze gebruikt om de Gever van de dagen te vergeten.

*

Zonder God wordt tijd een afgod
Maar wanneer je de Gever vergeet, wordt de gave een afgod. Zo gebeurt het ook met de tijd. De mensen maken er hun eigen speeltje van, maar dit speeltje wordt hun de baas. Hoor de mensen maar klagen: ,,Ik heb te weinig tijd┬┤┬┤ en ,,Mijn ouders hadden nooit tijd voor mij┬┤┬┤ en ,,Ik ben te druk om nog iets te doen in de kerk┬┤┬┤. De mens wordt opgejaagd door zijn tijd: ,,Druk, druk, druk┬┤┬┤. Alle dagen. [5]

In de samenleving gaat tijd heersen over banen. Mensen worden deeltijd, handelingen moeten passen in minuten, economische eisen vullen alle tijd: logistieke bedrijven en productiebedrijven moeten volcontinu gaan draaien, winkels hebben niet meer genoeg aan zes openingsdagen. En in sommige kringen wordt het heel stoer om bijna alle tijd met je werk bezig te zijn: druk met het bouwen van je carri├Ęre en daarom niet meer in staat om nog relaties te onderhouden.

Vanwaar toch al die onrust? Omdat we vandaag wel tijd hebben, maar geen God. En dan verdwaal je in de tijd en wordt ze je meester.

Het vierde gebod is in deze godloze wereld een wegwijzer. Een terugwijzer naar God: tijd is niet leeg. Tijd is vol van Hem die de hemel en de aarde gemaakt heeft, de zee en al wat daarin is. Hij schiep en Hij is Eigenaar. Hij heeft het recht over de tijd. Hij heeft het recht over ons. Aan Hem komt het toe ons een plaats te wijzen in de tijd en ons dagorders te geven. [6.1]

*

De eerste opdracht: gebruik de tijd verantwoordelijk voor de aarde [6.2]
Het eerste dat de HERE ons dan leert in het vierde gebod, is dat we de tijd zullen gebruiken: ,,Zes dagen zult u arbeiden en al uw werk doen┬┤┬┤. Dit gebod staat haaks op vele afgodische culturen. In veel landen werken mensen niet graag. Ze zitten liever lui voor hun hutje, of ze hangen rond in de stad, of ze proberen in het Westen zo snel mogelijk van een uitkering te leven. Ook in de gemoderniseerde cultuur wordt werk steeds meer een noodzakelijk kwaad. Verkorting van werktijden, strijd om het behouden van recht op vervroegd uittreden, invoering van meer vacantie- en verloftijden lijken veel meer aandacht te krijgen dan de vreugde in het mogen werken op deze aarde. Het arbeidzaam leven wordt steeds meer vervangen door een Zwitserleven.

De HERE heeft de mens echter gemaakt om te zorgen voor de aarde en daarop te werken. Dat was reeds zo in het paradijs toen de mens de hof moest bewaren. En het bleef zo na de zondeval toen de mens de opdracht kreeg om de akkers te bewerken. God maakt de mens verantwoordelijk voor de schepping, ook voor het milieu, en voor de dieren en de planten.

Het vierde gebod leert ons mensen te zijn die zich z├ęlf verantwoordelijk voelen. Geen mensen die alles afschuiven op werkgevers of afdelingshoofden om zelf snel weer in eigen tuintje te gaan werken. Verantwoordelijk voor hoe het gaat met de mensen op de afdeling van het verpleeghuis waar je werkt. Verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het bedrijf waar je baan is. Verantwoordelijk voor de omgeving, voor de strijd tegen zwerfvuil en voor het omgaan met de grondstoffen van de aarde en verantwoordelijk voor het beheer van de energiebronnen op aarde. Verantwoordelijk voor de armen in derde wereld landen. We kunnen niet leven in de stemming van ,,het zal onze tijd wel duren┬┤┬┤. Want het is niet ,,onze tijd┬┤┬┤. De vraag is wat wij zelf tot stand brachten voor de aarde en de mensen in de zes dagen die we elke week krijgen om te werken.

De apostel Paulus heeft vanaf het begin in zijn prediking aan de heidenen deze boodschap van het vierde gebod ook doorgegeven. In de brieven aan Tessalonica komen we dit op het spoor. Daar blijkt dat Paulus al direct heeft geleerd dat de mensen niet bezig moeten zijn met dingen die geen werk zijn, dat ze niet ongeregeld en ongeordend moeten leven, maar dat ze met hun eigen handen moeten werken. Zes dagen zult u arbeiden. Niet in de eerste plaats omdat je nu eenmaal leven moet en er brood op de plank moet komen, maar in de eerste plaats omdat de HERE je verantwoordelijkheid geeft in je leven en in deze tijd.

En wanneer we dan in een cultuur leven die voor ons beroepswerk niet meer vraagt dan 38 of 37,5 uur per week, in ieder geval niet meer dan vijf dagen, dan moeten we niet denken dat de overblijvende tijd ,,vrij besteedbaar┬┤┬┤ is voor waar we zelf zin in hebben. Ook de overblijvende tijd valt onder de verantwoordelijkheid voor Gods aangezicht: welk ,,werk┬┤┬┤ doe je dan? Vrijwilligerswerk? Kerkewerk? Zorgen voor milieu en medemens? Zes dagen mogen we verantwoordelijk zijn en werken: kijk om je heen wat je voor God op aarde zou kunnen doen met je mogelijkheden. Een mens is niet geschapen voor de luie stoel. Zes dagen zult u werken!

*

De tweede opdracht: vier de sabbat als markering van het geloof voor alle dagen [6.3]
De opdracht om zes dagen aan de wereld te werken leert ons verantwoordelijkheid als mensen. En de HERE bewaart ons op deze manier ervoor dat we slaven van de tijd zouden worden, stuurloos en onverantwoordelijk.

Slaaf van de tijd ben je wanneer je al een uur voordat de schooldag of de werkdag voorbij is, op je horloge zit te gluren. Maar slaaf van de tijd ben je ook, wanneer je van geen ophouden meer weet en alle waarschuwingen van de klok en van je lichaam in de wind slaat.

Van die slavernij wil de HERE ons bevrijden. Tijd is geen Vadertje Tijd. Tijd is van onze Vader. En Hij staat ons toe om van tijd tot tijd het werk neer te leggen. Isra├źl mocht eens in de zeven jaren de akkers onbewerkt laten liggen: God zorgde wel in dat jaar. En eens in de week mochten ze een dag het werk laten liggen: durf maar afstand nemen, durf maar iets uit handen te leggen. Het is de HERE die het huis bouwt en het zijn beminden geeft in de slaap. Leer vertrouwen door op zijn tijd ook te kunnen rusten.

Zoiets kun je alleen door geloof. Geloof dat niet de tijd en de inspanning, maar de zegen van de HERE rijk maakt. Jesja zegt (58:13-14): ,,Indien gij de sabbat eert door op die dag uw zaken niet te behartigen noch uw gewone bezigheden, en u verlustigt in de HERE, dan zal Hij u doen rijden over de hoogten der aarde.┬┤┬┤

De sabbat is symbool van een geloof. Iedereen blijft druk in de weer. De hele wereld rond Isra├źl reist en handelt, maar Isra├źl staat een dag stil. Een feestdag van rust. Dat spreekt in de wereld van die tijd duidelijke taal: Ik geloof in God, de Almachtige, Die als Enige zijn tijden geeft ├ęn zegent.┬┤┬┤

Hebben wij dat geloof? Geloof om je huiswerk op zaterdag te maken en op zondag je schoolboeken dicht te laten, omdat je biddend je werk doet en weet dat de HERE je werk zal zegenen wanneer je zes dagen gewerkt hebt. Op zondag hoeft het niet, omdat Hij er ook nog is. En de andere zes dagen ben je zelf verantwoordelijk. Begin met oefenen van je geloof in je schooltijd!

Hebben wij dat geloof ook wanneer we aan onze tuin denken en aan wat er in huis nog allemaal moet worden opgeknapt en aan de formulieren die nog moeten worden ingevuld? Zes dagen werken en dan mag je het allemaal een dag laten liggen: Het komt goed, want Hij zorgt voor u.

God wil dat vertrouwen zien uitgedrukt in ons leven, in ons rusten op tijd. Wie geen rustdag houdt, blijft tenslotte achter met zeven sloofdagen of zeven lege dagen.

*

Derde opdracht: vier de sabbat tot lof en eer van God [6.4]
Juist omdat het hier gaat om ons geloof in God binnen de door Hem gegeven tijdsruimte, moet dit geloof ook geoefend worden. En daar is de rustdag geschikt voor. Op de sabbat was er in Isra├źl een heilige samenkomst: de sabbat was allereerst geheel beschikbaar voor de HERE. Dan werd in de synagoge de wet onderwezen, dan werd er gezongen voor God en gebeden. Was er alleen in de morgen een samenkomst? Ja, maar dan moeten we bedenken dat men de sabbat vierde van avond tot avond, en dat er op onze vrijdagavond ook een samenkomst was voor wijding van de sabbatdag.

Psalm 92 is een lied voor de sabbatdag. Daarin leest u geen woord over niet-werken en niet-doen. Het is juist een actiepsalm. Er is nu een ánder werk: God loven uit alle macht. De daden van de HERE worden in gedachtenis gebracht.

In Jesaja wordt het werk voor de rustdag z├│ genoemd: ,,je verlustigen in de HERE┬┤┬┤. De sabbat is geen dag van huisarrest, maar van vreugdevol geloof. Wanneer er in de woestijntijd een man aan het houtjes sprokkelen is op de sabbat, met een zorgelijk gezicht (het vuur moet toch blijven branden in de bakoven!), dan wordt die man gestenigd. Om die paar houtjes? Nee, om zijn ongeloof. Sabbat is allereerst: je geloof vieren met elkaar en in dat geloof gesterkt worden. Want door dat geloof leer je omgaan met de tijd.

*

Vierde opdracht: gun elkaar de ruimte en de rust [6.5]
De rustdag is ook een symbool van verantwoordelijkheid en liefde voor de naaste en voor de dieren. Knecht en vee zijn elke dag in touw, maar op de sabbat moeten we ook hen rust gunnen, verademing.

Isra├źl was zijn omgeving duizenden jaren vooruit door dit arbeidsrecht. Vooruit was het ook op Nederland, waar langzamerhand individuen vrije dagen krijgen, maar waar ze samen nauwelijks meer een gezamenlijke rustdag hebben. Een gezamenlijke gezinsdag vrij, waar ook niet-christenen soms wel voor opkomen, is iets dat al gegeven was in de wetten van Mozes. Zo sociaal en barmhartig leert de HERE ons zijn door dit gebod.

*

De rustdag: een blijvende opdracht [7]
Is dit alles nu verouderd?
Sommigen zeggen dat de sabbat voorbij is in het Nieuwe Verbond.
En het is waar dat er iets gewijzigd is. Wij kennen geen heilige plaatsen en tijden meer, maar verwachten de hemelse tempel en de eeuwige sabbat.

En wat is nu nieuwtestamentische vrijheid?
Dat wij hardvochtiger worden voor onze naaste of voor de dieren dan in het Oude Verbond?
Dat wij gieriger op onze tijd worden dan in het Oude Testament was toegestaan?
Dat wij kleingelovig met de tijd mogen omgaan en elkaar als natie en gemeente geen rustdag meer gunnen om op adem te komen en samen de HERE te dienen?
Het is toch niet te geloven dat wij achteruit zouden moeten gaan in het Nieuwe Verbond?
Ook nu zijn wij er verantwoordelijk voor om de HERE onze God lief te hebben met heel onze tijd en daarin niet op te gaan.
Zo vieren wij nu als rustdag de opstandingsdag van de HERE.

Die dag geeft tijd voor kerkdiensten.
En dan is de zondag nog aardig leeg.
Wanneer we ver uiteen wonen of in de week moeilijk tot gezamenlijke tijden kunnen komen, is het ook een dag voor catechese, vereniging en andere activiteiten. Wanneer het in de week niet meer lukt, is er altijd nog de zondag als vrije kerkedag!

*

De uitleg van de catechismus
De catechismus noemt een aantal dingen die we misschien niet direct bedacht hadden bij het vierde gebod. [8.1]

Het instandhouden van de dienst des Woords ÔÇô dat is wel duidelijk. [8.2]

We denken dan aan de kerkgang: dat ,,moet┬┤┬┤ op zondag.Toch is het opvallend dat de HC niet in de eerste plaats de ,,kerkgang┬┤┬┤ noemt maar het ,,in stand houden┬┤┬┤. U bent geen passieve bezoeker van iets dat door anderen georganiseerd wordt. U vindt in geloof de bijeenkomst van gelovigen belangrijk om de HERE te loven. U wilt dat in stand houden. Geeft u er dan ook naar vermogen uw bijdragen voor en helpt u mee waar dat gevraagd wordt? Kerkelijke bijdragen voor de instandhouding van de dienst van het Woord moeten we niet zien als een onvermijdelijke belasting, maar als een uiting van ons geloof. Het is mij veel waard dat er kerkdiensten en catechisaties zijn en daarom ben ik er attent op om daaraan bij te dragen, ook door collecten en vrijwillige bijdragen. Er is een rechtstreeks verband tussen onze blijdschap met het vierde gebod en de blijdschap van de Commissie van Beheer of de Financi├źle Commissie over de inkomende bijdragen en giften en legaten.


Maar dan noemt de HC ook het instandhouden van de scholen. [8.3]

In veel landen is nauwelijks onderwijs. Christenen weten dat ze zes dagen verantwoordelijk bezig moeten zijn met de aarde. Dan moet je ook aardrijkskunde leren en rekenen, en je moet technische studies kunnen doen. Het zijn de christelijke kloosters geweest die de scholen in het leven hebben geroepen. Men kende in die tijd helemaal geen staatsscholen. We moeten dus niet te vlug de afslag nemen naar ,,bijzondere scholen┬┤┬┤: het gaat in de catechismus werkelijk over het instandhouden van scholen. In Nederland gebeurt dit vandaag door de overheid, zodat het accent komt te liggen op zo mogelijk christelijke scholen. Maar in andere landen ziet u hoe bijvoorbeeld De Verre Naasten projecten gaat opzetten voor scholen: de wereld die God in zes dagen schiep, de hemel en de aarde, de zee en al wat daarin is, is wel een school waard!

In de derde plaats wordt genoemd onze kerkgang. Maar niet als een ,,zorg dat je aanwezig bent┬┤┬┤ maar als een ,,trouw tot Gods gemeente komen, om Gods Woord te horen, de sacramenten te gebruiken, God de Here publiek aan te roepen en de armen christelijke barmhartigheid te bewijzen┬┤┬┤. [8.4]

Dat is kerkgang. Trouw komen: dat is zoveel je kunt en niet zo weinig als je zelf wel voldoende vindt. De kerk is niet een groep christenen waar je je thuisvoelt en waar je het voor jezelf leuk vindt. De kerk is een gemeente van broeders en zusters, met taken en barmhartigheid. We worden op zondag geen consumenten met keuzepakketten, maar op zondag zijn we leden van een lichaam waar we als levende cellen erg belangrijk zijn en waar we allemaal moeten bijdragen aan de gezondheid van het lichaam. De kerkdienst is de oefenplaats van de gemeenschap en niet het uitstapje voor een generatie. Het is niet overbodig dat we daar met elkaar wat kritisch over denken. Wat de toekomst nodig heeft, zijn nog altijd gemeenten met oudsten en diakenen, met leden en sacramenten. Daar is de zondag voor: om dat op te bouwen.

En dan noemt de catechismus nog heel iets anders: dat ik al de dagen van mijn leven mijn slechte werken nalaat, de Here door zijn Geest in mij laat werken, en zo de eeuwige sabbat in dit leven begin. [8.5]

U ziet dat ook de catechismus uitkomt bij ,,al de dagen┬┤┬┤ waarvoor de sabbat een toerusting is. In andere zondagen wordt wel uitgewerkt wat de ,,slechte werken┬┤┬┤ zijn en hoe je ,,Gods Geest in je laat werken┬┤┬┤. Het gaat er nu even om dat dit iets is voor elke dag: God wil geen zondagschristenen, maar full-time kinderen.

Al de dagen die we krijgen, ook deze week: wat een gunst en geduld van God. De klok tikt: en elke tik accentueert Gods geduld. Seconde op seconde, uur op uur, dag op dag, jaar op jaar.

Doe er iets mee van dat je opstaat totdat je naar bed gaat.
Als kind van God.
Verantwoordelijk in het wonder van de tijd.
Actief voor het wonder van de schepping.

En kom volgende zondag terug om dat met elkaar te vieren!
Totdat de eeuwige sabbat begint: altijd alle tijd voor God! Beter af kun je nooit zijn!


AMEN. [9]


- Terug naar menu