- Download preek als PDF bestand    (Klik hier voor grote letter)
 - Download liturgie als PDF bestand
 - Download PowerPoint presentatie
 
- Terug naar menu


Tips voor de (voor)lezer.

In het menu Artikelen vindt men een bijdrage met de titel Aandacht voor Apostelen. Daarin zijn drie kleine bijdragen te vinden die kunnen dienen als ondersteunend materiaal voor een serie (lees)preken over de 12 artikelen (zondagen 9-22).



ALGEMEEN
1. Lees als preeklezer vooraf het menu Informatie over Contact, Tekstkeuze e.a.

2. De cijfers tussen [ ] in de tekst, zijn alleen van belang wanneer men gebruik maakt van beamer-ondersteuning. Lees in dat geval als verzorger van de beamer vooraf in het menu Informatie : ,,De powerpoint presentatie''.


Liturgie.

Morgendienst

Votum, Zegengroet, Amen
Zingen: Psalm 16:1,3 (Ik weet bij U mijn toekomst eeuwig zeker)
Wet van de HERE
Zingen: Psalm 86:4,5 (Leer mij naar uw wil te handelen)
Gebed voor de eredienst
Schriftlezing: Johannes 11:17-27; 1 Korinti├źrs 15:12-28
Zingen: Liedboek voor de kerken 288:1,2,3,8
Tekstlezing: HC Zondag 22
Preek over de opstanding en het eeuwige leven
Zingen: Liedboek voor de kerken 290
Dienst van de gebeden
Collecte
Zingen:Psalm 16:4,5 (Gij die mijn ziel van dood en graf bevrijdt)
Zegen, Amen.


Middagdienst

Votum, Zegengroet, Amen
Zingen: Psalm 16:1,3 (Ik weet bij U mijn toekomst eeuwig zeker)
Gebed voor de eredienst
Schriftlezing: Johannes 11:17-27; 1 Korinti├źrs 15:12-28
Zingen: Liedboek voor de kerken 288:1,2,3,8
Tekstlezing: HC Zondag 22
Preek over de opstanding en het eeuwige leven
Zingen: Liedboek voor de kerken 290
Dienst van de gebeden
Geloofsbelijdenis
Zingen: Liedboek voor de kerken 444 (Eeuwig blijft uw trouw bestaan: laat ons niet verloren gaan)
Collecte
Zingen:Psalm 16:4,5 (Gij die mijn ziel van dood en graf bevrijdt)
Zegen, Amen.


Preek over: Zondag 22

Wilt u voorlezing van deze preek in uw gemeente even melden via contact@vanbruggenpreken.nl?
______________________________



EEUWIG LEVEN BIJ GOD





[1]


Gemeente van onze Here Jezus Christus,


Vandaag komen we bij de laatste woorden van onze belijdenis.

We beleden ons geloof in God onze Vader; in onze Here Jezus Christus, zijn Zoon; en in de heilige Geest.

En we beleden hoe we vandaag geloven in de gemeenschap van de heiligen en de vergeving van de zonden.

We keken omhoog naar de Drie-enige God, we keken terug naar het volbrachte werk van Jezus Christus en we keken om ons heen naar de kerk die Jezus Christus bouwt voor het eeuwige leven.

En in deze dienst kijken we nu vooruit naar het einde. De laatste woorden richten onze blik op de toekomst: de opstanding van het vlees en het eeuwige leven.

Dat zijn de laatste woorden van ons geloofsbelijden.

*

Het zijn ook de laatste woorden van ons leven.

Eens laten we alles achter ons, wanneer we aan de doodspoort komen.

Wat ligt er dan v├│├│r ons?

Veel mensen zijn uitgepraat bij de dood. Daar eindigt hun geloof in de vooruitgang van de mensheid of in hun eigen goedheid. De dood is voor velen de punt achter alles.

Onze belijdenis geeft ons echter woorden in de mond die we als laatste woorden mogen meenemen tot in ons sterven: Ik geloof de opstanding en het eeuwige leven.

*

Hebt u daar ook vandaag al troost aan? Beurt het u nu reeds op?

Dat zijn de vragen die zondag 22 stelt: ,,Welke troost geeft u de opstanding en welke troost put u uit het eeuwige leven?┬┤┬┤

Het zijn persoonlijke vragen, op de man en op de vrouw af.

Natuurlijk moeten we weten wat verstaan wordt onder opstanding en eeuwig leven.

Maar wat zou je daar aan hebben, wanneer je er zelf geen troost aan ontleent?

Die troost zullen we juist nu nodig hebben om te volharden in leven en sterven, in strijd en aanvechting.

*

We leven vandaag in Nederland te midden van vele christenen die nog uitgebreid discussi├źren over christelijke ethiek, over christelijke naastenliefde, maar voor wie zaken als opstanding en eeuwig leven achterhaald bijgeloof lijken te zijn. Daarover haalt men de schouders op: dat is beeldspraak. Hoe zouden doden kunnen opstaan? En hoe moet je je een eeuwig leven voorstellen?

De laatste woorden van onze geloofsbelijdenis brokkelen af in deze tijd. Kan het er dan ook wel zonder?

Paulus denkt van niet. Hij schrijft aan de Korinti├źrs, die de opstanding niet geloofden, dat ze daarmee eigenlijk alles kwijt zijn.

Zonder een toekomstperspectief zijn we de ellendigste van alle mensen: onderworpen aan de ijdelheid van dit bestaan en dan ook nog met een doodlopend geloof dat een illusie wordt.

*

Ongemerkt kan echter de tijd waarin we leven toch ook een stempel zetten op onze eigen geloofsbeleving.

Dan zullen we opstanding en eeuwig leven niet zo snel ontkennen en doorstrepen, maar ze schuiven naar de rand van onze geestelijke voorstellingen. Druk met het heden, komen we voorlopig niet toe aan de inhoud van de toekomst.

De catechismus dwingt ons echter tot bezinning. Je enige troost in leven sterven blijft niet houdbaar wanneer je geen troost put uit de artikelen van opstanding en eeuwig leven. Dat is niet de rand van je leven, maar het is het alles overheersende toekomstperspectief!

Dit perspectief is Gods belofte en die belofte overdenken we met deze catechismuszondag.

*

(Eeuwig leven)
De twaalf artikelen eindigen met de belofte van het ,,eeuwige leven┬┤┬┤. En de ,,opstanding┬┤┬┤ is de doorgang naar dat eeuwige leven.

Voor ons is ,,eeuwig leven┬┤┬┤ moeilijk voor te stellen. Wij leven hier en nu. Dit leven lijkt h├ęt leven. Het bruist, verandert, boeit, neemt je mee, stelt zijn eisen en legt beslag op je. Kortom: je l├ę├ęft![2]

Dit leven lijkt het voor ons ook helemaal te zijn. Aan de rand ervan is geen bestaan te z├şen. Voordat we geboren werden in dit leven, waren we er niet. En bij de dood houdt dit leven op. Er zijn veel teksten in het Oude Testament die deze zichtbare werkelijkheid onder woorden brengen. Aan de horizon van ons huidige leven is niets meer te zien dan leegte en niets anders te horen dan de stilte van de dodenakker. Prediker wist er alles van.

Wanneer je afgaat op je waarneming, is het geen wonder dat de leuze wordt: ,,Laten we eten en drinken, want morgen sterven we┬┤┬┤. Die houding bepaalde de stijl van de mensen in Paulus┬┤ dagen. En ook vandaag hoor je het de mensen zeggen: ,,Je bent maar ├ę├ęn keer jong!┬┤┬┤ Na die jeugd lijkt de afdaling al te beginnen naar het einde van het leven. Geniet zolang je er bent. Het leven is maar zo kort! Zo ziet het er uit: daar kun je niet omheen!

*

Maar dan komt de bijbel en spreekt opeens over ,,eeuwig leven┬┤┬┤. Maar waar is dat en wat is dat dan? Het lijkt zoiets onwerkelijks dat mensen er van zichzelf uit helemaal nooit naar vragen. Ongelovigen vragen echt niet aan ons: ,,Weten jullie misschien de weg naar het eeuwige leven?┬┤┬┤. Waarom zou je de weg vragen naar iets dat je helemaal niet kent en dat ook nergens lijkt te zijn?

De bijbel vervult met de belofte van ,,eeuwig leven┬┤┬┤ dan ook niet de wensen van de mensen, maar zij licht een sluier op over een werkelijkheid die we als mensen niet kennen. Ze gaat in tegen ons levensgevoel hier en nu. Ze geeft ons het gevoel dat er nog veel meer en een heel ander leven is dan we vandaag kennen en willen kennen.

Onze tijd filosofeert nog wel eens over leven op Venus of leven op Mars, maar dan is het altijd leven binnen ons voorstellingsvermogen. Net zo┬┤n leven als wij hebben, maar dan op een andere planeet. Meer van hetzelfde. In de bijbel gaat het echter niet over een leven op Mars of Venus, maar over een leven in eeuwigheid.

*

In de bijbel betekent dat woord ,,eeuwig┬┤┬┤ iets anders dan wij vaak denken. We spreken wel over een eeuwige jeugd of over iets dat een eeuwigheid duurde. En dan denken we aan iets waaraan maar geen einde komt. Het houdt niet op!

In de bijbel betekent ,,eeuwig┬┤┬┤ iets anders: daar gaat het om het ontbreken van de dood. Eeuwig leven is misschien wel veranderlijk en helemaal niet een eindeloze rechte lijn vol saaiheid. Maar eeuwigheid is altijd een leven zonder de beschadiging van het sterven.[3]

God zelf is een eeuwig God: nooit onderworpen aan de vergankelijkheid. En eeuwig leven is leven in Hem en dus veilig zijn, onaantastbaar. Eeuwig leven is de schat van leven waar de worm niet kruipt en de bacterie niet toeslaat en het virus niet doodt en de pijn niet neerbuigt. Eeuwig leven is leven met de duurzame kwaliteit van leven. Stralend, 24 karaats, hard als diamant, bloeiend als een lelie, nooit brekend of verdorrend. Bomen die 12 keer per jaar vrucht dragen. Zon zonder verbranding. Maan zonder angst. Nacht zonder vrees. Bloei zonder afsterven. En een leeuw die je kunt liefkozen.

Eeuwig leven is leven. Gewoon leven dat leeft. Leven dat blijft leven.

*

Wanneer we heel eerlijk zijn als mensen, hebben we allemaal toch wel een vaag, onderdrukt, idee van een eeuwig leven. In de mens leeft een protest tegen de dood, tegen het afsterven, tegen de ziekte, tegen het vergeten. Mensen praten met de mond vaak een moderne biologie na en zeggen dan dat het sterven gewoon bij het leven hoort, maar als het aan henzelf toekomt, voelt dat toch anders. Alzheimer voelt niet gewoon. Als we heel eerlijk zijn, moeten we erkennen dat er vandaag iets mis is met ons leven. Het is bederfelijk leven en eigenlijk past dat niet bij leven.

De bijbel gaat ervan uit dat wij als mensen een zeker besef hebben van de onnatuurlijkheid van de dood, ook al onderdrukken we dit besef voortdurend. De Schriften spreken onbevangen over een eeuwig leven, een werkelijk leven, een puur leven. Wanneer je eerlijk bent, zou je daar wel iets van k├║nnen begrijpen wanneer je wilde.

*

Wat is het geheim van het pure leven? Waarom is het vandaag zo onbekend en zoeken mensen er niet naar? Waarom schikken velen zich liever in het sterfbed van dit leven dan dat zij vragen naar het wáre leven?[4]

Het antwoord op die vraag brengt ons bij de kern van ons tegenwoordige mens-zijn. Het wáre leven is een verloren werkelijkheid, een paradijs waaruit we verdreven zijn. Alleen in Gods nabijheid is leven onvergankelijk. Maar buiten zijn paradijs sterft het af.

En nu zijn wij als mensen niet buiten het paradijs geraakt zonder onze eigen schuld. We hebben gekozen voor een zelfstandig leven met eigen keuzes, eventueel ook tegen God in. De Here had ons wel gemaakt als mensen met een eigen verantwoordelijkheid, maar Hij had ons ook geboden om niet t├ęgen Hem in te gaan. Vrijheid kregen we in het paradijs, maar niet om te eten van de verboden boom. Onze zelfstandigheid moest een zelfstandigheid in afhankelijkheid van onze Schepper blijven. Alleen zo zouden we blijven binnen zijn krachtige en onvergankelijke leven. En het is juist op dit punt dat we als mensen ons verzelfstandigden: alsof we vrije partners waren van God en niet zijn schepselen. Zo aten Eva en Adam van de boom die God verboden had: ze emancipeerden als mensen, maar raakten het werkelijke leven daardoor kwijt, want mensen kunnen niet eeuwig op eigen benen staan!

Is dit een verhaal uit een verre oertijd? Was het paradijs een mythe? Wie om zich heenkijkt weet wel beter: dit is nog altijd de werkelijkheid van onze cultuur, juist ook in het ge├źmancipeerde Westen. De mens neemt zijn lot in eigen handen. Zelfs als zijn leven dan verkruimelt en vergaat. Liever leven met ziekte en aids en longkanker en comazuipen dan met berouw de weg terug gaan naar de Schepper en de Vader van alle leven. Liever op tijd euthanasie dan tot God terugkeren met een gebed om eeuwig leven

Onze mensheid leeft in verharding. We krommen onze rug onder het kruis van de dood en dragen het fier: een mens is maar ├ę├ęn keer jong! We kijken niet om naar het begin, want dat was toch maar een mythe. En we hebben dus ook niets meer v├│├│r ons om naar uit te kijken, want de dood is het einde. Het zij zo!

Het goede nieuws van het eeuwige leven is niet iets waar wij vanuit onszelf op wachten. Het herinnert ons aan God, aan een wereld boven ons, een hemel. En dus spotten sommigen: ,,zou jij dan altijd maar door willen leven? Zou jij duizenden jaren in een verzorgingshuis willen leven? Aan alles wat goed is, moet toch ook eens een einde komen? Eeuwig leven past niet in ons leven.┬┤┬┤ En daar heeft men ook gelijk aan. Bij een leven zonder God past geen eeuwig leven: wat moet je er mee?

Het goede nieuws over het eeuwige leven krijgt alleen weerklank wanneer we eerst ons tegenwoordige leven in het goede licht leren zien. Wanneer we ontdekken dat we met al onze prachtige bouwwerken en muziek en medicijnen toch in een gevloekte wereld leven, verbannen naar het oord van de dood. Wanneer we ons niet langer afsluiten voor het heimweegevoel in ons hart en beseffen dat we van de Vader ver zijn weggedwaald.

*

De catechismus leert ons dat het pad naar het eeuwige leven niet gevonden wordt met een verrekijker. Het wordt gevonden met een staaroperatie. Het gaat niet om onzichtbare verten waar je een sterke kijker voor nodig hebt. Nee, het gaat om blindheid. Wanneer de staar van ons oog wordt verwijderd en wij God in dit leven weer leren aanbidden, dan gaan we ook gevoel krijgen voor de verre dimensies van het leven uit Hem en door Hem en tot Hem.

Antwoord 58 beschrijft de nog wazige verte die we ontwaren: ,,na dit leven zal ik een volkomen heerlijkheid bezitten, die geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en die in geen mensenhart is opgekomen┬┤┬┤.[5]

Gemeente: ziet u die glinstering in de verte? Glinstering van puur leven, dauw en licht en ontroering? Laten we samen in die verte turen: ik weet er even weinig van als u. Laten we samen verlangen!

Verlangen wordt gevoed door gevoel. De moeder die het kindje voelt kloppen in haar moederschoot, verlangt om het nieuwe leven straks te zien en in haar armen te koesteren. Zo moet ons verlangen ook een gevoel hebben in ons hart waardoor het gevoed wordt. Het is geen illusie, geen droom, maar een uitzien naar de volgroeide werkelijkheid.

*

Het geheim van het geloof in het eeuwige leven is dat ik, zoals antwoord 58 zegt, ,,nu al het begin van de eeuwige vreugde in mijn hart voel┬┤┬┤. De verre muziek van de eeuwige vreugde hoor je nog niet op straat of voor de radio en die kun je ook niet downloaden, maar die klinkt op als de klank van een wonderhoorn in je binnenste. Je weet het zeker: die klanken worden eens een zo stralende symfonie dat je er heet en koud van zult worden en die muziek zal je straks zo meenemen dat je er vanzelf op zult dansen met hart en mond en handen.[6]

De landingsplaats van het werkelijke leven is niet je geboorte uit je moeder, maar je wedergeboorte uit het hemelse en onvergankelijke zaad. Wanneer je stilstaat bij God je Schepper en bij het kruis van je Heiland en wanneer je door de Geest leert stamelen: ,,mijn Here en mijn God┬┤┬┤ dan groeit in je hart de geheime vreugde dat je gekend bent. O wonder, dat ik bemind wordt door de grote en goede God. O genade, dat ik in de liefde van Jezus ben opgenomen. O verrassing dat de Geest mijn zwakheid te hulp komt.

God raakt ons aan: we voelen het. En het geeft vreugde: ,,Heer, hier ben ik┬┤┬┤. En die vreugde is zo┬┤n wonderlijke gave. We worden ziek, we lijden pijn, we gaan sterven en we zijn doodzenuwachtig. En toch voelen we ons gedragen en geroepen. Die vreugde is niet beperkt houdbaar, maar ze bloeit juist op als alle andere levensvreugden verdwijnen. Dan schittert een kleine levensparel in ons wegstervende leven. En de stralen ervan geven me hoop: wat ik nu al voel is zo eeuwig dat het wel verder zal m├│eten groeien naar een wondervol leven.

*

En dat is het leven waarin ik God ,,eeuwig zal prijzen┬┤┬┤. Zo┬┤n zinnetje is nog moeilijk te begrijpen. Van zingen word je toch ook een keer moe? Eeuwig praisen? Is dat nu wel zo┬┤n geweldig uitzicht? Voor ons niet goed voor te stellen.[7]

Maar dat komt omdat we vandaag zo kortzichtig en gebrekkig zijn in ons loven van God. Het is vaak beperkt tot zingen en daarna zijn we soms een week lang heel erg met andere dingen bezig zonder steeds met een glimlach van dankbaarheid op te zien naar Vader die de hele week bij ons is. En ons zingen is ook nog vaak zo onvolledig, gehinderd door afleiding en zorg en vrees.

God eeuwig loven: dat wordt pas heel bijzonder wanneer je beseft wie God werkelijk is. Hij zal zijn mensen verantwoordelijk maken in de nieuwe wereld van het leven. Er zal genoeg te doen zijn. Het paradijs was ook geen saaie zaal met alleen maar banken. In het paradijs wandelde de Here God met de mens in de avondkoelte. Wonderlijk: wandelen met Hem die sterk is als een brullende leeuw en gelijktijdig vol zachtheid en goedheid. Wanneer de dauwdruppels uit de bron van leven steeds fris op je huid liggen, wordt loven hetzelfde als l├ęven. L├ęven uit het leven zelf. Onvoorstelbaar nog, maar ik voel het trekken in mijn hart.

*

(Met ziel en lichaam)
En dan zijn de traptreden waarlangs we terugklimmen naar het paradijs wel duidelijk. Christus zal mijn leven bewaren in mijn sterven en mijn ziel redden voor de hemel. En Hij zal het afgebroken leven herstellen in de opstanding. Dat is antwoord 57. De opneming van onze ziel en de opwekking van ons lichaam zijn de loper waarover we de trappen naar het eeuwige leven opgaan.[8]

We kunnen niet eeuwig leven zonder eerst hersteld en vernieuwd te worden.

Daar kunnen we tegenop zien: dit leven te moeten afleggen omdat het is aangetast door de dood. Afscheid te moeten nemen van allen die je zielslief hebt.

Waarom kun we niet worden overgeflitst naar een eeuwig leven zonder dood?

Omdat je uit een put niet verlost kunt worden zonder omhoog te worden getrokken.
Uit de put van dit sterfelijk leven moeten we worden opgetrokken.

Boven de rand van de put, tegen het licht van de hemel, is het hoofd van onze Redder zichtbaar. Hij heeft de touwen vast laten maken onder onze oksels. Hij trekt ons omhoog. Hij is het Hoofd in de hemel.

Hij trekt ons omhoog.
De oude schoenen blijven achter in de modder op de bodem van de put.
Ons vege lijf, onze ziel, wordt opgetrokken.
En dan worden we bekleed met nieuwe kleding op de jongste dag.

Lazarus moest nog sterven.
Marta moet nog wenen.
En ook Jezus weent.

Maar hij fluistert een geheim in het oor van Marta dat Johannes ons weer doorgeeft. Een geheim dat n├║ al onze ogen doet oplichten. Jezus zegt: ,,Marta, Ik ben de Opstanding en het Leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven.┬┤┬┤

En dan zegt Jezus tot Marta en tot u en tot mij: ,,Geloof je dat?┬┤┬┤
Het is even stil en dan zegt Marta: ,,Ja Heer, ik geloof dat u de messias bent┬┤┬┤.
Dat is het begin van de eeuwige vreugde en van het werkelijke leven!


AMEN[9]

- Terug naar menu